| تبليغات | X |
|
برای انانکه از واژه عشق .روزگارفقط عذابش رانصیبشان کرد
|
اتش عشقت دروجودنحیفم زبانه میکشد
بی توزندگی برایم بی مفهوم وبدون روشناییست
دریای قلبم طوفانی گشته
ای روزنه امیدم....دیگرحتی یک لحظه طاقت دوریت راندارم
بااندک جرقه ای اتش میگیرم
اتشی که خرمن وجودم رامیسوزاند
وخاکسترمی کند...
ای تمام هستی ام.....
